Jak co roku postanowiliśmy zdobyć jeden ze szczytów Diademu Gór Polskich w Beskidzie Żywieckim. Z początku mieliśmy się wybrać na Jałowiec, jednak koniec końców pojechaliśmy na Wielką Raczę. W związku z tym, że mieszkamy niedaleko Jasła sama podróż samochodem zajęła nam łącznie ok 11 godzin. Dlatego więc postanowiliśmy wybrać się najkrótszym szlakiem, po krótkim reaserchu wybraliśmy żółty szlak z Rycerki Kolonia. Opis szlaku i Mapa poniżej. Niestety pomimo tego, że lubimy jeździć w ten rejon polski, jedziemy tam jedynie w lecie gdy jest długo jasno, i w sumie jest to chyba najdalszy szczyt do który jesteśmy w stanie ogarnąć jednego dnia.
Mapa trasy
Małe podsumowanie trasy:
- Czas przejścia: ok 4 h
- Długość Trasy: 11,2 km
- Suma podejść 593 m
- Suma zejść 593 m
Oczywiście jeżeli masz więcej czasu możesz wybrać się trasą: Roztoki – Schronisko PTTK na Wielkiej Raczy – Przełęcz pod Orłem – Przełęcz Przegibek – Schronisko PTTK na Przełęczy Przegibek – Roztoki
Opis Najkrótszego szlaku
Jeżeli chodzi o parking to nie było problemu, pomimo tego, że był to 15 sierpnia i akurat uderzyła jakaś fala upałów, było dość tłocznie, ale bez problemu znaleźliśmy miejsce do zaparkowania samochodu, okazało się jednak, że jest to parking płatny – 20 zł. Po sprawdzeniu ekwipunki i przebraniu butów ruszyliśmy w drogę. Po raz kolejny Beskid Żywiecki urzekł nas swoją urodą, u nas w Beskidzie Niskim nie ma takich widoków. I od razu postanowiliśmy wybrać się tydzień później na Babią Górę z Krowiarek.
Tak jak wspomniałem w związku z tym, że mieszkamy dość daleko od Wielkiej Raczy, postanowiliśmy ją zdobyć najkrótszym szlakiem, czyli żółtym z Rycerki, Kolonia. Jak widać na mapie szlak prowadzi cały czas w górę i nie ma zbytnio wypłaszczeń. W sumie obawialiśmy się, że będzie tak ciężko jak na Policy, ale okazało się, że jest to niezwykle widokowa i w sumie nie tak ciężka trasa. Po drodze szli ludzie zarówno starsi jak i dzieci. Zaraz po opuszczeniu parkingu po przejściu drogą asfaltową ok 300 metrów, skręciliśmy w prawo.
Widokowy Żółty szlak na Wielką Raczę
Mimo że szlak na Wielką Raczę z Kolonii nie jest bardzo męczący, to jednak wciąż stale się wznosi. Ale z drugiej strony, nie jest też zbyt stroma, większości jest odsłonięta, więc w lecie może być trochę uciążliwa, zwłaszcza w upały. Warto zwrócić uwagę na mapę i profil terenu, ponieważ praktycznie nie ma miejsc, gdzie ścieżka byłaby płaska i co pozwoliło by na odpoczynek, zwłaszcza dla nóg. Przejście trasy go zajmuje około 2,5 godziny. Na górę prowadzi szeroka kamienista droga. Szlak wije sie po zboczu góry, dzięki czemu możesz dokładnie sprawdzić ścieżkę którą idziesz.
Po godzinie marszu zobaczysz wyższe, skaliste wierzchołki – to nie Tatry, ale piękna słowacka Mała Fatra! Jeśli słońce będzie mocno przygrzewać, ostatnie 800 metrów do schroniska prowadzi przez las. W trakcie wędrówki spotkasz wielu spacerowiczów z psami.
W pewnym momencie szlak żółty ostry zakręca w prawo, opuszczając szeroką alejkę na rzecz wąskiej, leśnej ścieżki. Znaki ostrzegawcze są obecne, ale łatwo je przeoczyć. Na szczęście po kilkudziesięciu metrach ścieżka dochodzi do grzbietu, gdzie krzyżują się czerwony i zielony szlak. Wtedy wystarczy skręcić w prawo i idąc czerwonym szlakiem, po chwili dotrzesz do Schroniska na Wielkiej Raczy.
Szczyt Wielka Racza (Beskid Żywiecki) – 1236 m n.p.m
Wielka Racza 1236 m n.p.m to jeden z najwyższych szczytów Beskidu żywieckiego. Nazwa szczytu Wielka Racza może wywodzić się od słowa rajczula, które oznacza zagrodę owiec, lub od słowa raczyć się. Podobno właśnie tutaj włodarze Żywiecczyzny oraz ich węgierscy przeciwnicy urządzili wielką ucztę w czasie której raczono się winem. Gdzieś w internecie przeczytałem, że nazwa może pochodzić od pobliskiej miejscowości Rajcza.
Zaraz po wejściu na szczyt, zobaczyliśmy przepiękną panoramę. Na trawie odpoczywali inni turyści, jak wspomniałem ruch był duży a pogoda przepiękna. W internecie przeczytałem, że na samym szycie znajduje sie wieża widokowa, jednak jest to bardziej, platforma, taras widokowy, do którego udaliśmy się od razu. Taras ten został zbudowany w 1997 roku, są na nim umieszczone tablice informacyjne wraz z nazwami widocznych górskich szczytów.
Co jest ogromnym plusem nic nie zasłania widoków z tego tarasu, widać m.in. Beskid Żywiecki i słowacką Małą Fatrę a przy dobrej pogodzie nawet Tatry. Muszę przyznać, że był to jeden z najpiękniejszych widoków jakie widziałem. Po zrobieniu mini sesji zdjęciowej. Poszliśmy odpocząć i coś zjeść do Schroniska.
Schronisko PTTK Wielka Racza
Schronisko na Wielkiej Raczy położone jest nieco poniżej szczytu. Powstało w grudniu 1934 roku, z inicjatywy bielskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. 1945 roku schronisko zostało trafione pociskami artyleryjskimi i doszczętnie zniszczone. Wówczas gospodarz, Bronisław Jarosz, zgodnie z zgodą Oddziału PTT, przetransportował to, co udało się uratować, furmankami do również zniszczonego schroniska na Klimczoku.
Z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo granicy państwowej i ograniczenia w poruszaniu się w strefie nadgranicznej, budynek schroniska zaczął podupadać. W 1964 roku na Wielką Raczę przybyła komisja PTTK, mająca podjąć decyzję o rozbiórce budynku. Jednakże nie doszło do porozumienia, a zamiast rozbiórki, postanowiono przeprowadzić gruntowny remont obiektu! Wraz z otwarciem szlaków granicznych, schronisko stało się jednym z popularniejszych miejsc w Beskidzie Żywieckim. Z czasem doprowadzono do niego prąd, a następnie w 1982 roku również wodę.
W ostatnich dziesięcioleciach ubiegłego wieku schronisko zostało rozbudowane poprzez dobudowę murowanej części do istniejącego drewnianego budynku. W lecie 1999 roku otwarto tutaj przejście turystyczne – Rycerka Górna Wielka Racza – Oszczadnica Wielka Racza. Obecnie schronisko oferuje kilkadziesiąt miejsc noclegowych, jednak najbardziej wyjątkowe noclegi można znaleźć na polanie szczytowej powyżej schroniska.
W latach 20. i 30. XX wieku działała również stylowa leśniczówka, będące niegdyś Schroniskiem Turystycznym pod Wielką Raczą. Z upływem czasu straciła na znaczeniu na rzecz okolicznych schronisk, w tym właśnie na Wielkiej Raczy oraz na Przegibku.
Największym atutem schroniska jest jego położenie oraz malownicze widoki. Posiłki można spożywać w przytulnej wewnętrznej jadalni lub na urokliwych zewnętrznych tarasach z widokiem, podziwiając piękne widoki. Po odpoczynku zrobiliśmy sobie jeszcze jedną sesje zdjęciową ruszyliśmy w drogę powrotną.