W tym roku sezon wędrówek zaczęliśmy wcześnie bo 10 marca. Już od kilku dni pogoda jest raczej wiosenna niż zimowa, więc można było powoli myśleć o wycieczkach. Niestety niedawno przeszedłem operację więc nie chciałem też się nadwyrężać. Wybraliśmy więc na spontanie właśnie Tokarnię, za tym wyborem przemawiało to, że to tylko godzinka autem w jedną stronę, a i wędrówka nie zapowiadała się ekstremalnie. Ot taki miły niedzielny spacer. Oczywiście należy wspomnieć, że szczyt ten należy do Korony Beskidu Niskiego, Diademu Gór Polskich, oraz Korony Ziemi Sanockiej. Jest to więc popularne miejsce destynacji.
Mapa Szlaku
Krótkie podsumowanie trasy:
Czas przejścia: ok 2 h
Długość Trasy: 6,6 km
Suma podejść: 248 m
Suma zejść: 246 m
Jak widać, szlak praktycznie biegnie cały czas do góry, ale brak jakiś ekstremalnych przewyższeń. Początkowo idzie się żółtym szlakiem, który następnie łączy się z czerwonym (Głównym Szlakiem Beskidzkim). Kilka lat temu byłem już na tym szczycie, ale wtedy atakowaliśmy go od strony nieistniejącej już wioski Przybyszów, niedaleko Karlikowa. Jest to chyba najkrótszy szlak na Tokarnię (mapa poniżej).
Opis szlaku na Tokarnię
Jak wspomniałem do Woli Piotrowej mam ok godzinki samochodem, jest blisko więc postanowiliśmy zabrać również naszego psa, w końcu pies też człowiek i spaceru potrzebuje. Auto postanowiliśmy zostawić na placu przy szlaku. Po szybkim przebraniu butów ruszyliśmy żółtym szlakiem w drogę, dodatkowo nasz pies spotkał przyjaznego lokalnego pimpusia, który postanowił towarzyszyć nam całą drogę. Na całe szczęście nasz Metek bardzo lubi zawierać nowe przyjaźnie. Warto wspomnieć, że w miejscu w którym się zatrzymaliśmy zaczyna się ścieżka przyrodnicza „Bukowica” wyznakowana przez Włościańskie Stowarzyszenie Lasów Prywatnych w Bukowsku.
Żółty i Czerwony szlak na górę
Na początku idziemy drogą asfaltową, po chwili wchodzimy na szeroką szutrową drogę, na szczęście jak na razie szło się całkiem przyjemnie, pomimo tego, że droga zaczęła iść mocno po górę. po chwili zauważyliśmy śnieg leżący na polu, a w oddali zauważyliśmy budynki PGR. Zrobiliśmy trochę wysokości, więc za nami zaczęły pojawiać się ładne widoki, niestety zdjęcia robiłem telefonem komórkowym gdyż aparat zostawiłem w domu, tak czy inaczej kilka zdjęć zrobiłem. Po chwili wkraczamy znów na asfalt, jednak po chwili droga znów staje sie typowo polną drogą. po jakiś 30 minutach od wyjścia za auta dochodzimy do skrzyżowania żółtego i czerwonego szlaku, miejsce na mapie zaznaczone jako „Pod Tokarnią”, zgodnie ze znakiem skręcamy w lewo i ciśniemy dalej. W prawo można dotrzeć do miejscowości Puławy, a idąc w lewo moglibyśmy dotrzeć do Komańcza i Bieszczady.
Według znaku na Tokarnię powinniśmy dojść w ok 25 minut i to by sie zgadzało, niestety droga nie była już tak komfortowa i kawałek szliśmy po błocie. Po chwili docieramy do pięknej połoniny, prawie jak w Bieszczadach z której możemy podziwiać przepiękne widoki, szkoda że była godzina ok 9:15 i słońce jeszcze nie świeciło na tyle aby zdjęcia ładnie wyszły, ale w drodze powrotnej było już lepiej. Tokarnia słynie z pięknych widoków. Całe szczęście, że tym razem pogoda dopisała i mogliśmy podziwiać owe widoki.
Tokarnia 778 m n.p.m szczyt w Beskidzie Niskim
Kilka informacji na temat samego szczytu, więcej o przeczytasz tutaj: Tokarnia szczyt
Tokarnia wznosząca sie na wysokość 778 m n.p.m., to najwyższy szczyt w Paśmie Bukowicy (pogórze Bukowskie), należącego do Beskidu Niskiego. Zachwyca nie tylko spektakularnymi widokami, ale również jest skarbnicą bogatej historii datującej się do czasów I i II wojny światowej, był to rejon ciężkich walk. Dwa wierzchołki definiują Tokarnię: niższy, pokryty lasem, znany dawniej jako Wierch Mendla, mający 776 m n.p.m., oraz główny, o wysokości 778 m n.p.m.
Z tej głównej kulminacji roztacza się zapierająca dech w piersiach panorama, umożliwiająca podziwianie Pogórza Bukowskiego na północy, Bieszczad na południowym wschodzie, Beskidu Niskiego na zachodzie oraz, w dni o dobrej widoczności, Tatr i słowackiego Vihorlatu. Na szczycie znajduje się tabliczka, którą muszę się pochwalić przybijałem wraz z kolegą, w sumie to on głównie montował, ja tylko trzymałem. Na szczycie znajduje sie maszt telefonii komórkowej, przy mocnym wietrze można usłyszeć nietypową muzykę z tego masztu. Wejście na szczyt zajęło nam ok 70 minut. Po zrobieniu zdjęć ruszyliśmy do auta, droga na dół zajęła nam ok godzinki. Jest to łatwa i przyjemna trasa, idealna na górskie wędrówki, którą mogę polecić na miły spacer, a i widoki są przepiękne 🙂.
Wola Piotrowa – powrót
Był to na prawdę miły i przyjemny spacer, zarówno dla nas jak i dla Metka (nasz pies), chyba on był najbardziej zadowolony ze spaceru, dawno nie widziałem, żeby aż tak biegał po łąkach. W drodze powrotnej w odległości ok 100 metrów przebiegły 4 łanie. Schodząc słońce zaczęło dawać więcej światła, więc mogliśmy się też nacieszyć ładnymi widokami. Przy samochodzie byliśmy ok godziny 10:30. Cała trasa zajęła nam nieco ponad 2 h.